In memoriam Charles Coster van Voorhout

Op 74-jarige leeftijd is Charles Coster van Voorhout op 26 november jl. overleden. Hij was al langere tijd ernstig ziek. 


Charles is zestien wanneer hij in 1958 op voorspraak van o.m. hockeygoeroe Rein de Waal geselecteerd wordt voor Amsterdam I. Zoals hij zelf vertelt in een vrolijk praatje in 2007 voor de Vrienden van Amsterdam: "Tot mijn niet geringe verbazing. Ik ben zestien, het hart klopt mij in de keel wanneer ik mij voor de eerste training in het Wagener Stadion meld. Ik meen me te herinneren dat ik al die bekende namen uit het topteam van Amsterdam dat ik op zondag in het stadion bewonder met "meneer” aanspreek. Die mannen studeren of zijn al jaren aan het werk. Maar het blijken stuk voor stuk aardige kerels die mij hartelijk in hun kring opnemen. Als schoolventje worstel ik dagelijks vooral met Herodotus en Vergilius, dat is op dat moment mijn wereld”.


1958 is ook het jaar waarin Amsterdam I zich na degradatie een seizoen eerder terug moet knokken naar het hoogste competitieniveau. Dat lukt, echter niet dan na een bloedstollend gevecht tussen de oude rivalen Hilversum en Amsterdam in een derde (beslissings)wedstrijd op Be Fair in april 1959. Charles beschrijft dat seizoen achteraf als het mooiste en meest leerzame uit zijn hockeytijd.


De terugkeer naar de hoofdklasse blijkt de opmaat voor de tot nu toe meest succesvolle periode in de hockeygeschiedenis van de club: het tijdperk 1961-1966. Vier nationale titels op rij en net geen vijfde vanwege een zo strenge en langdurige winter in 1963 dat de KNHB gedwongen is het nog resterende tweede (voorjaars)deel van de competitie in dat seizoen landelijk te annuleren.


Als lid van de ploeg die in 1962 voor de eerste keer na 25 jaar in Eindhoven landskampioen wordt is Charles in de voorhoede de handige, ongrijpbare en razendsnelle balvirtuoos op de vierkante meter die een bloedhekel heeft aan het geven van een voorzet. En net zo gemakkelijk vooruit als achteruit spelend zijn tegenstanders dolt. Tot op de dag van vandaag is nooit opgehelderd of hij wel een bal kon slaan. Zelf zegt hij daarover: "Ik kan aardig pielen maar niet schieten”.


Hoe dan ook, Charles blijkt zeer getalenteerd voor het spelletje en ontwikkelt zich tot een vaste en niet minder creatieve waarde in een sterk elftal dat jarenlang de toon zet in de nationale competitie. Ter illustratie: het "dreamteam” van Amsterdam blijft in ca. 80 officiële wedstrijden ongeslagen. Tot 1967 is Charles actief in het tophockey, dan besluit hij recreatief verder te gaan. De eerste jaren in Amsterdam, later in Bloemendaal.


Als lid van de nationale selectie speelt Charles zeven interlands, ook is hij (met vijf andere Amsterdammers) lid van de hockeyploeg die in 1964 deelneemt aan de Olympische Spelen in Tokyo. Sinds 1963 is hij lid van de Batavieren.


We herinneren ons Charles als een uiterst plezierige, sportieve en trouwe hockeymaat die in zijn actieve tijd maar zeker ook daarna maximaal geniet van alles wat het leven hem biedt. Naast hockey blijkt hij ook een goeie tennisser te zijn, eveneens een aanleg die hij al jong etaleert. Tennis op hoog niveau komt er echter niet van.

Wanneer zijn gezondheid hem parten gaat spelen raakt het actieve sportieve leven enigszins op de achtergrond. Maar zijn belangstelling voor de sport allerminst. De laatste jaren zijn niet makkelijk, opgeven komt in zijn vocabulaire echter niet voor. Hij blijft knokken. Tot zaterdag een week geleden.


Uniek als hij was - ook hij leefde zijn eigen leven en maakte zijn eigen keuzes - nemen we met respect en mooie herinneringen afscheid van Charles. Of, zoals zijn jarenlange school-, studie- en hockeymaatje Hans Broers hem kort na zijn overlijden vanuit zijn woonplaats in Costa Rica karakteriseert: "Charlie was een waardevolle en betrouwbarevriend.”


Dat was hij, op maar zeker ook buiten het veld. Voor wie de derde helft van de wedstrijd in het clubhuis en daarna vaak nog elders minstens zo belangrijk was. Dat Charles een veelzijdig mens was werd duidelijk tijdens de zaterdag jl. gehouden afscheidsbijeenkomst waar diverse sprekers naast zijn prestaties op het hockeyveld ook andere aspecten van zijn interessante leven hebben geschetst.


Chris Mijnarends